De schrik zit er goed in bij honderden inwoners van Zoetermeer. Wat een simpele brief van de gemeente leek, is voor velen een bron van grote onrust geworden: hun naoorlogse woning is plotseling genomineerd als gemeentelijk monument. “Het is bizar, het zijn echt niet zomaar huizen die gaan verdwijnen.” verzucht bewoonster Benita van Wegen.
De commotie draait om honderden woningen uit de wederopbouwperiode die door de gemeente zijn aangemerkt als ‘cultuurhistorisch waardevol’. In de wijk van Benita gaat het om 162 woningen die deel uitmaken van project ‘De Lotus’. Voor de bewoners voelt de monumentale status niet als een compliment, maar als een beperking van hun vrijheid. Benita van Wegen, verwoordt de angst die in de buurt leeft: “Je zit in de onzekerheid van: wat nou als het wel gebeurt?”. De zorgen richten zich vooral op de strenge regels die bij een monument horen: Bewoners vrezen dat het plaatsen van zonnepanelen lastig of onmogelijk wordt. Ook het vervangen van kozijnen wordt aan veel strengere eisen gebonden.
Klussen uit pure paniek
De onrust leidt in sommige wijken tot een opvallende reactie. Omdat de regels voor monumenten officieel nog niet van kracht zijn voor deze ‘voorselectie’, proberen sommige bewoners de bui voor te zijn. “Er zijn nu mensen die in allerijl een schuurtje aan het verbouwen zijn, omdat straks de regels van een gemeentelijk monument gelden.” vertelt Benita.
Hoewel de wethouder nieuwe informatiebijeenkomsten heeft beloofd, blijft de onvrede groot. De bewoners vinden dat het doel volledig is voorbijgeschoten; zij zien hun buurt niet als een historisch museum, maar als een plek waar gewoon geleefd en gemoderniseerd moet kunnen worden.