
De schietvereniging oud-mariniers COM voelt zich door de gemeente Zoetermeer zonder duidelijke reden uit het Vernèdepark gedrukt. Uit beantwoording van schriftelijke vragen blijkt dat de raad heeft besloten dat COM niet terugkeert in het park, terwijl een concreet alternatief ontbreekt en de onderbouwing volgens de vereniging rammelt.
“De argumenten die de gemeente aanvoert voor het verdwijnen van onze accommodatie zijn erg vaag geformuleerd,” stelt COM. “Waarom wij wel moeten vertrekken en bijvoorbeeld de tennisvereniging niet, wordt nergens uitgelegd. Er is naar onze overtuiging geen enkele reden om ons uit het park te jagen, integendeel: we zitten hier al veertig jaar.”
Diversiteit, behalve voor schietvereniging?
De gemeente zegt ruimte te willen maken voor ‘meer groen, verblijf en ontmoeting’ en spreekt over het verbeteren van de diversiteit in het park. Volgens COM is het onduidelijk waarom die redenering niet óók voor de schietvereniging zou gelden. “Geldt die diversiteit niet voor ons?” vraagt de vereniging zich af. “Wij maken al decennialang deel uit van dit park. Bij het ontbreken van een deugdelijke en steekhoudende argumentatie zullen wij ons blijven verzetten tegen deze willekeur van de gemeente. Wij hebben recht op een redelijke en zorgvuldige behandeling.”
De gemeente stuurt aan op een gezamenlijke accommodatie met Schietsportvereniging Zoetermeer (SVZ). Wat volgens COM nauwelijks wordt meegewogen, is dat de vereniging zelf concrete plannen heeft voor uitbreiding, modernisering en verduurzaming van de huidige accommodatie in het Vernèdepark.
De vereniging zit bovendien juridisch in een zwakke positie. De gemeente kan de huurovereenkomst eenzijdig opzeggen, zonder verplichting tot het aanbieden van een alternatieve locatie. Daarmee dreigt COM uiteindelijk zonder plek te komen zitten, een risico dat het college zelf erkent.Hoewel de herinrichting van het Vernèdepark pas rond 2031 gepland staat, kan het college niet garanderen hoe lang COM daadwerkelijk mag blijven.
Voor de schietvereniging oud-mariniers COM staat daarmee meer op het spel dan alleen stenen. Het gaat om erkenning, gelijke behandeling en de vraag waarom een vereniging met een historie van vier decennia ineens niet meer zou passen in een park waar anderen wél mogen blijven.