augustus 2026

Twintig jaar geleden begon Mirjam van Bijnen met Stichting Piëzo. Inmiddels helpt de organisatie jaarlijks zo’n 10.000 inwoners van Zoetermeer om mee te doen in de samenleving. Wie met Van Bijnen spreekt, merkt al snel dat haar overtuiging niet uit een beleidsstuk komt, maar uit haar eigen leven. 

De directeur van Stichting Piëzo groeide op in een gezin waarin omzien naar elkaar vanzelfsprekend was. Juist die ervaringen vormen nog altijd de basis van de organisatie die zij twintig jaar geleden oprichtte. “Mijn vader hielp eigenlijk iedereen,” vertelt ze. “We hadden een winkel in naaimachines, wol en later ook kleding. Hij repareerde naaimachines bij mensen thuis en hielp hen net zo makkelijk met formulieren of andere praktische zaken.”

Van Bijnen werd geboren in Middelburg en groeide op in een ondernemend gezin waarin de deur altijd openstond. “Ik heb als kind gezien hoe eenvoudig het soms is om iemand te helpen. Dat heeft me gevormd.” Ook haar jongere zus, die met een aangeboren afwijking werd geboren en veel in het ziekenhuis lag, had een grote invloed op haar. “Mijn broer en ik kwamen vaak voor haar op. Ze werd gepest en kon niet altijd meekomen. Dat heeft mij geleerd dat je altijd moet kijken naar de mens achter een beperking.”

Die ervaringen vormen volgens haar de rode draad in haar leven. “Ik vind het nog steeds moeilijk te begrijpen dat we mensen soms niet laten meedoen in de samenleving, terwijl het vaak helemaal niet zo ingewikkeld is om iemand verder te helpen.”

Van Palenstein naar Piëzo

Voordat Piëzo bestond, werkte Van Bijnen bij een welzijnsorganisatie met mensen die naar Zoetermeer kwamen, veelal met een migratieachtergrond. Ze kreeg de opdracht om in de wijk Palenstein vorm te geven aan de inburgering. “Dat liep ontzettend goed. We boden taallessen aan, regelden kinderopvang en hielpen mensen richting opleidingen. Maar al snel zag ik dat de regels niet altijd aansloten bij de praktijk.”

In de textielwerkplaats van de
Ambachtenwerkplaats.

Zo moesten deelnemers eerst tweehonderd uur Nederlandse les volgen voordat zij verder konden. “Voor iemand die analfabeet is of extra begeleiding nodig heeft, werkt zo’n vaste route niet. Mensen ontwikkelen zich allemaal op hun eigen manier.”

Bij de gemeente Zoetermeer ontstond het idee voor een nieuwe stichting. Tijdens een vakantie in Frankrijk bedacht Van Bijnen samen met haar collega Lies de naam. “Piëzo verwijst naar een piëzokristal dat een vonk veroorzaakt. Dat vonden we een mooi beeld: soms heeft iemand alleen een klein zetje nodig om zich verder te ontwikkelen.” In september 2006 werd Stichting Piëzo, dat ook staat voor Participatie, Integratie en Emancipatie Zoetermeer, opgericht.

De mens staat centraal

Twintig jaar later is de basis nog altijd hetzelfde. “Onze methodiek is in al die jaren eigenlijk niet veranderd.” Piëzo werkt met een ontwikkelmodel van vijf fasen, van 0 tot en met 4. Er wordt gekeken waar iemand staat, welke stap mogelijk is en wat daarvoor nodig is. “Soms doet iemand een stap terug. Dat hoort erbij. Iedereen ontwikkelt zich in zijn eigen tempo.”

Volgens Van Bijnen onderscheidt Piëzo zich daarmee van veel andere welzijnsorganisaties. “Veel organisaties beginnen met hun aanbod. Wij beginnen met de vraag: wat wil iemand leren en bereiken? Geen mens past in een standaardtraject.” Die persoonlijke benadering vormt de basis van de PiëzoMethodiek, die inmiddels ook in andere gemeenten wordt toegepast.

Wat begon in een klein schoolgebouw in Palenstein is uitgegroeid tot een organisatie met vijf locaties, 32 medewerkers en ongeveer 800 vrijwilligers. Jaarlijks bereikt Piëzo zo’n 10.000 inwoners. De activiteiten zijn breed: van taallessen en huiswerkbegeleiding tot een ambacht- en werkplaats, VoorleesExpress, kinderopvang en talentontwikkeling voor kinderen. Veertien jaar geleden startte een intensieve samenwerking met mboRijnland. Veel deelnemers stromen inmiddels door naar opleidingen en vinden werk in onder meer de zorg en kinderopvang.

Directeur Mirjam van Bijnen

Waar Van Bijnen het meest trots op is, hoeft ze niet lang over na te denken. “Onze totaalaanpak. We kijken niet alleen naar één hulpvraag, maar naar het hele perspectief van iemand.” Volgens haar draait het daarbij om kansengelijkheid en samenwerking. “We verbinden zorg, welzijn, onderwijs, sportverenigingen, bedrijven en vrijwilligersorganisaties. Daardoor kunnen we mensen echt verder helpen.”

Preventie

Van Bijnen ziet dat welzijn steeds belangrijker wordt binnen de gezondheidszorg. “Welzijn en zorg groeien steeds dichter naar elkaar toe. Preventie wordt steeds belangrijker.” Vooral eenzaamheid vraagt volgens haar om een gezamenlijke aanpak. Daarom organiseert Piëzo restaurantavonden, gezamenlijke kookactiviteiten en ontmoetingsplekken. Dankzij de samenwerking met supermarkt Dirk wordt veel voedsel beschikbaar gesteld. “Koken is een van onze sterke kanten. Tijdens een maaltijd ontstaan er vanzelf gesprekken.”

Juist die ontmoetingen maken volgens haar het verschil. “Achter iedere voordeur zit een verhaal. Soms heeft iemand niemand meer om te bellen. Dan kan een ontmoeting het begin zijn van een nieuw netwerk.” Piëzo werkt bovendien steeds intensiever samen met huisartsen, het ziekenhuis en andere zorgpartners, onder meer via Welzijn op Recept.

Kinderen van de Piëzo TalentenAcademie
oriënteren zich op beroepen in het
HagaZiekenhuis .

Voor de toekomst heeft Van Bijnen een duidelijke wens. “Ik zou graag zien dat woonvoorzieningen, verpleeghuizen en instellingen veel meer openstaan voor buurtbewoners. Drink samen een kop koffie, organiseer activiteiten en ontmoet elkaar. Veel gebouwen zijn nog te gesloten.” Volgens haar ontstaan juist op die plekken nieuwe verbindingen tussen inwoners.

Twintig jaar Piëzo

Op woensdag 23 september viert Piëzo het twintigjarig bestaan. Overdag is er een kinderfeest met verschillende activiteiten. Later volgt een Wereldhapjesplein waar ontmoeting, cultuur en koken centraal staan. De feestelijke avond in het Stadstheater staat onder leiding van Karim Amghar, met gesprekken, optredens en deelnemers van alle leeftijden.

Van Bijnen kijkt vooral met dankbaarheid terug. “We zijn nooit bezig geweest om zo groot mogelijk te worden. We wilden mensen verder helpen. Dat de gemeente Zoetermeer ons al die jaren het vertrouwen heeft gegeven om ons te ontwikkelen, ben ik ontzettend blij mee. Als je uitgaat van wat mensen zelf willen en samenwerkt met de hele stad, kun je veel meer bereiken dan je vooraf ooit had gedacht.”

Tekst: Ronald Mooiman
Foto’s: Leo Koppenol