Richard H. (55), die in 2005 zijn vrouw en zijn twee jonge dochtertjes om het leven bracht, is weer een vrij man. De rechtbank in Den Haag heeft dinsdag besloten zijn tbs-maatregel te beëindigen. Daarmee komt na ruim twintig jaar een einde aan de strafrechtelijke behandeling van een van de meest schokkende familiedrama’s uit Zoetermeer.
In april 2005 voltrok zich in een woning in Zoetermeer een gruwelijk drama. H. vermoordde eerst zijn vrouw en kort daarna zijn twee dochters van slechts drie en vijf jaar oud. Vervolgens begroef hij de lichamen in de bossen bij het Brabantse Chaam. Alsof het gezin spoorloos was verdwenen, meldde H. zijn vrouw en kinderen daarna als vermist. Pas later kwam de waarheid aan het licht. Volgens de berichtgeving wilde H. zijn Poolse internetvriendin thuis kunnen ontvangen. Om die reden besloot hij zijn eigen gezin uit de weg te ruimen.
Van levenslang naar twintig jaar cel en tbs De rechtbank veroordeelde H. aanvankelijk tot een levenslange gevangenisstraf. In hoger beroep werd die straf aanzienlijk verlaagd. Het gerechtshof legde hem twintig jaar gevangenisstraf op, gecombineerd met tbs met dwangverpleging. Nu, ruim twintig jaar na de moorden, komt ook die tbs-maatregel ten einde.
Deskundigen concludeerden dat H. inmiddels niet langer aan een stoornis lijdt. Ook wordt het risico dat hij opnieuw de fout ingaat als laag ingeschat. Op basis daarvan adviseerden deskundigen om de tbs te beëindigen. H. verbleef bovendien al geruime tijd niet meer in een tbs-kliniek. De rechtbank heeft dinsdag besloten het advies te volgen. De tbs-maatregel wordt beëindigd en daarmee is H. juridisch gezien opnieuw een vrij man.
Het besluit betekent een ingrijpend nieuw hoofdstuk in een zaak die Zoetermeer in 2005 diep schokte. Voor de nabestaanden en betrokkenen blijft de herinnering aan de vermoorde moeder en haar twee jonge kinderen onlosmakelijk verbonden met de zaak. Na jaren van gevangenisstraf, behandeling en toezicht staat Richard H. nu weer op eigen benen.
Verschillende rotondes in Zoetermeer zien er binnenkort een stuk kaler uit. Lokale ondernemers die jarenlang op eigen kosten het groen, de bloemen en kunstwerken onderhielden, halen hun spullen weg. Reden is de nieuwe eis van de gemeente om vanaf 1 januari een jaarlijkse huur te vragen voor het adverteren op de rotondes.
Een van de gedupeerde ondernemers is Ronnie Meurs, die zijn rotonde aan de Edisonstraat nu leegruimt. Het concept was jarenlang een succes: ondernemers adopteerden een rotonde, verfraaiden deze en hielden het groen bij. In ruil daarvoor mochten zij een reclame-uiting op de rotonde plaatsen.
“Geen gehoor bij de gemeente”
Ondernemer Ronnie Meurs verzorgde jarenlang het onderhoud van de rotonde aan de Edisonstraat. Hoewel zijn initiële reclame-uiting voor zijn fotostudio inmiddels minder relevant was, bleef hij de rotonde met liefde onderhouden. “Ik deed het eigenlijk niet voor de reclame, maar gewoon om een mooie rotonde te hebben,” vertelt Meurs op ZFM. We hebben gedacht aan de biodiversiteit: er zitten heel veel bijen, vlinders en insecten op mijn rotonde.” De rotonde had voor Meurs ook een persoonlijke waarde. “Er staan vlinderstruiken die van mijn overleden vader zijn en een boom van 25 jaar oud die pas drie meter hoog is. Alles is opgekweekt uit stekjes en er staan bollen in de grond van heel Zoetermeer.”
Nu moet hij de rotonde leegruimen doordat de gemeente € 1250,- huur per jaar vraagt. “Ik word daartoe gedwongen,” stelt Meurs teleurgesteld. “Er zijn allerlei vervelende brieven gestuurd door de gemeente. Ik heb gevraagd om in gesprek te komen, maar ik krijg gewoon nul reactie. Ik ga niet nog eens € 1250,- betalen, terwijl het mij al € 5000,- per jaar kost om dat überhaupt te onderhouden.”
Ook andere ondernemers stoppen Meurs is niet de enige ondernemer die zich terugtrekt. Ook ondernemer Pascal Evers heeft zijn overeenkomst met de gemeente ontbonden. Hij verzorgde een rotonde aan de Hugo de Grootlaan in Oosterheem. ‘Ik krijg mailtjes in overvloed van mensen die het jammer vinden dat ik gestopt ben. Mensen vinden het mooi en missen het nu al. Het heeft de ondernemer €14.000 gekost in de tijd dat hij de rotonde onderheidl. “Ik ben er later achtergekomen: dat ze al een tijdje bezig waren met dit plan. Dus ze mogen hem zelf leeghalen. Ik sta niet in voor de kosten om hem leeg te halen en dat heb ik ze ook gemaild.”
Commerciële exploitatie?
De gemeente Zoetermeer beroept zich op de Wet markt en overheid. Volgens de verantwoordelijk wethouder moet er voor commerciële reclame een marktconform tarief worden betaald, waardoor de oude constructie wettelijk niet meer zou mogen. Meurs begrijpt weinig van het argument over reclame, aangezien hij de commerciële uitingen al een jaar geleden had verwijderd. “Ik heb alle namen er al afgeplakt. Het zijn gewoon mooie foto’s. Er staat bijvoorbeeld een oma op die jaren geleden is overleden, waar de familie speciaal voor omrijdt om even naar oma te kunnen zwaaien. Het zijn gewoon foto’s, klaar.”
Meurs vreest dat de rotondes in de stad er nu saai en kaal uit gaan zien, of dat er een andere agenda speelt. “Ik denk dat er een dubbele agenda is. Ik denk dat zij het liever willen verkopen aan een commerciële partij die het gaat onderhouden en de bordjes gaat verhuren. Dat zal waarschijnlijk geen ondernemer uit Zoetermeer worden. Let op mijn woorden, dat gaat over een paar jaar wel gebeuren.”
Sociale functie
Hoewel Meurs stopt met het onderhoud van de rotonde aan de Edisonstraat, blijft hij via de winkeliersvereniging waarschijnlijk wel betrokken bij de rotonde in de Dorpsstraat. Toch zal hij het werk aan zijn eigen rotonde erg missen. “Dat ga ik nog het meeste missen: dat de mensen toeteren, een duimpie omhoog steken, een gesprekje maken of een bakje koffie komen brengen. Het was gewoon een heel sociaal gebeuren.”
Wat ooit begon met meekijken bij de wedstrijden van haar vader en broertje, groeide uit tot een jarenlange liefde voor softbal. De 22-jarige Neyangela Arndell uit Zoetermeer speelt inmiddels al ruim tien jaar en is daarnaast actief achter de schermen bij het Zoetermeerse Grizzlies. “Zolang ik mijn handschoen kan aantrekken en met mijn team het veld op kan stappen, ben ik nog lang niet klaar met softballen.”
Neyangela werd geboren in Den Haag, maar woont inmiddels bijna haar hele leven in Zoetermeer. Sport loopt als een rode draad door haar jeugd. Vooral het honkbal- en softbalveld voelt voor haar als een vertrouwde plek. Ze begon met softbal toen ze tien jaar oud was. De liefde voor de sport ontstond echter al eerder, binnen haar eigen familie. Haar vader speelt al sinds jonge leeftijd honkbal en ook haar ooms waren actief in de sport. Toen haar broertje rond zijn vijfde begon met honkbal, werd Neyangela regelmatig meegenomen naar trainingen en wedstrijden. “Het veld voelde daardoor al snel vertrouwd,” vertelt ze. “Terwijl mijn vader en broertje aan het spelen waren, keek ik vanaf de kant mee. Ik raakte steeds meer geïnteresseerd in wat er allemaal gebeurde.”
Totdat ze op een dag een groep meiden zag softballen. “Ik weet nog dat ik naar mijn vader ging en zei: ‘Dit wil ik ook!’” Vanaf dat moment stond ze niet langer alleen langs de lijn, maar trok ze zelf een handschoen aan en stapte ze het veld op.
Vader Alfonso (rechts) en broertje Nahsir (links)
Belangrijk onderdeel
Inmiddels is softbal voor Neyangela veel meer dan alleen een sport. Het is een belangrijk onderdeel van haar leven geworden. “Het is de plek waar ik ben opgegroeid, waar ik vrienden heb gemaakt, waar ik mezelf heb ontwikkeld en waar ik ontzettend veel mooie herinneringen heb opgebouwd.” Juist het teamaspect spreekt haar enorm aan. Softbal draait volgens Neyangela niet alleen om persoonlijke prestaties. Natuurlijk wil je een goede slag slaan, een mooie vangbal maken of die belangrijke nul binnenhalen. Maar uiteindelijk doe je het samen. “Je leert elkaar vertrouwen, elkaar aanmoedigen en voor elkaar klaarstaan. Soms zit het mee en soms zit het flink tegen. Juist op die momenten merk je hoe belangrijk een team is.” Dat teamgevoel vindt ze ook bij Grizzlies Dames 1. Het is volgens haar een gezellig team waarin plezier een belangrijke rol speelt. “We hebben samen veel lol, zowel binnen als buiten het veld. Natuurlijk willen we allemaal winnen en zo goed mogelijk presteren, maar het plezier dat we met elkaar hebben maakt het uiteindelijk zo leuk om iedere keer weer het veld op te stappen.”
Lastig seizoen
Het afgelopen seizoen bracht nieuwe uitdagingen met zich mee. Grizzlies Dames 1 promoveerde naar de eerste klasse, waardoor het niveau flink omhoogging. “Het seizoen liep daardoor niet helemaal zoals we vooraf misschien hadden gehoopt,” blikt Neyangela terug. “We hebben wedstrijden gehad waarin alles lukte, maar ook veel wedstrijden waarin we hard moesten knokken en waarin het resultaat niet onze kant op viel.” Toch kijkt ze met een positieve blik terug. Juist een seizoen waarin niet alles vanzelf gaat, kan volgens haar veel opleveren.
“Je leert ervan, als individu én als team. Je ontdekt waar je sterker in kunt worden en leert om niet alleen van de overwinningen te genieten, maar ook samen door moeilijke momenten heen te gaan.”
Voor Neyangela blijft één ding daarbij het belangrijkst: plezier. “Als je met een glimlach het veld afloopt, samen kunt lachen na een wedstrijd en met enthousiasme weer naar de volgende training uitkijkt, dan weet je dat je op de juiste plek zit.”
Buiten het veld
Naast haar rol als speelster zet Neyangela zich ook op een andere manier in voor Grizzlies. Ze verzorgt de social media van Grizzlies Dames 1 en Dames 2 en helpt daarnaast mee met de social media van Grizzlies Zoetermeer. “Dat vind ik ontzettend leuk, omdat ik hierdoor op een andere manier betrokken ben bij de club. Ik kan mijn liefde voor de sport combineren met mijn creativiteit.” Van wedstrijdbeelden en teamfoto’s tot uitslagen en andere content: Neyangela vindt het vooral belangrijk om te laten zien wat er binnen de vereniging gebeurt. “Social media is voor mij meer dan alleen een wedstrijdposter of een uitslag plaatsen. Het is een manier om mensen mee te nemen in het leven van de club.”
En juist die kleine momenten maken volgens haar het verschil. De spanning voor een wedstrijd, de sfeer langs de lijn, een mooie actie op het veld, een overwinning en natuurlijk de gezelligheid na afloop. “Juist die momenten vertellen het verhaal van een vereniging.”
Neyangela spelend in de jeugd
Van toeschouwer naar speelster
Als ze terugkijkt, vindt Neyangela het bijzonder om te zien hoe haar softbalverhaal ooit begon. “Ik was ooit dat meisje dat meeging naar het honkbalveld omdat haar vader en broertje speelden. Toen zag ik een groep meiden softballen en dacht ik: dat wil ik ook.” Jaren later staat ze nog altijd met veel plezier op het veld én draagt ze achter de schermen haar steentje bij aan de club.
Van een klein meisje dat vanaf de zijlijn naar haar vader en broertje keek, naar een speelster die al meer dan tien jaar actief is: het is een mooie reis geweest. En aan het einde van die reis is ze voorlopig nog lang niet. “Zolang ik mijn handschoen kan aantrekken, een softbal kan slaan en met mijn team het veld op kan stappen, ben ik nog lang niet klaar met softballen.”
Dinsdagavond speelt Neyangela met Grizzlies in Rijswijk om 20.00 uur een uitduel bij Red Lions De Zoetermeerse softbalsters staan met slechts twee punten onderaan in de Eerste Klasse.
Redactie: Ronald Mooiman
Foto’s: Ronald Mooiman en PR
Woningcorporatie Stedelink doet onderzoek naar de mogelijke aanwezigheid van formaldehyde in woningen in Zoetermeer. Bij laagbouwwoningen in de wijk Palenstein is in het verleden UF-schuim gebruikt voor de isolatie van spouwmuren.
UF-schuim, voluit ureum-formaldehydeschuim, werd jarenlang gebruikt als relatief goedkoop isolatiemateriaal. Bij het uitharden kan formaldehyde vrijkomen. Dit gas kan irritatie aan ogen, neus en keel veroorzaken en bij langdurige blootstelling gezondheidsrisico’s opleveren.
De GGD adviseerde eerder dit jaar om te stoppen met het gebruik van UF-schuim. Sindsdien zijn woningcorporaties in de regio onderzoeken gestart naar woningen waarin het materiaal is toegepast.
Stedelink, dat woningen verhuurt in onder meer Zoetermeer, laat weten dat UF-schuim alleen is gebruikt bij laagbouw in Palenstein. Bij andere projecten met spouwmuurisolatie zijn volgens de corporatie andere materialen toegepast.
Volgens woningcorporaties gold UF-schuim lange tijd als een toegestaan en gangbaar isolatieproduct. Na het advies van de GGD is het gebruik ervan gestopt.
Voor zover bekend zijn er bij de onderzochte woningcorporaties nauwelijks klachten van bewoners gemeld. Bij reeds uitgevoerde metingen zouden de gemeten concentraties bovendien onder de gehanteerde normen zijn gebleven.
Het RIVM werkt momenteel aan aangepaste advieswaarden voor formaldehyde in woningen.
